Skuteczna Dieta

Cztery etapy diety Atkinsa

Diety niskowęglowodanowe budzą wiele kontrowersji. Ograniczenie w posiłkach ilości prostych i złożonych cukrów skutkuje koniecznością zastąpienia ich tłuszczami oraz białkami. Naukowcy nigdy nie byli zgodni w ocenie skuteczności tego typu programów odchudzających. Różnie ocenia się również ich skutki dla naszego zdrowia. Jedną z najbardziej popularnych diet niskowęglowodanowych jest program żywieniowy Roberta Atkinsa.

Dieta Atkinsa

Rewolucyjna dieta amerykańskiego kardiologa

Robert Atkins urodził się w amerykańskim stanie Ohio. Jego ojciec był właścicielem kilku restauracji, ale w domu nigdy nie przykładano wagi do właściwego odżywiania. Kiedy Atkins ukończył studia medyczne na uniwersytecie w Michigan i rozpoczął prywatną praktykę, to do fatalnych nawyków żywieniowych dołączył stres, a jego waga przekroczyła 100 kilogramów. Tak rozpoczęła się walka doktora z własną otyłością, która zaowocowała stworzeniem kompletnego programu żywieniowego, prowadzącego do skutecznej utraty wagi.

Dieta Atkinsa stała się niezwykle głośna w 1963 roku, kiedy autor wziął udział w popularnym programie telewizyjnym „The Tonight Show”, produkowanym przez sieć NBC. Kilka lat później teorie doktora zainteresowały słynne, kobiece pismo „Voque”. Wiele lat badań i obserwacji, związanych z leczeniem otyłości, posłużyło jako materiał do książki „Rewolucyjna dieta doktora Atkinsa”, która ukazała się w 1972 roku i od razu stała się bestsellerem. Autor stał się osobą niezwykle zamożną. Jego finansową kondycję poprawiały kolejne książki z przepisami, opartymi o własne zasady odżywiania. Dieta Atkinsa zdobyła Stany Zjednoczone i zaczęła podbijać świat.

Koncepcja żywieniowa dr Atkinsa

Podstawowym założeniem diety jest ograniczenie węglowodanów w pożywieniu do 100 gramów dziennie. Składników odżywczych ma dostarczać organizmowi tłuste mięso oraz małe porcje owoców i warzyw. Kluczem do sukcesu jest kontrolowanie poziomu cukru we krwi i związanego z nim poziomu insuliny. Dzięki temu odchudzające się osoby nie odczuwają przemożnego uczucia głodu, które wystawia na zbyt radykalną próbę ich silną wolę.

Brak węglowodanów w pożywieniu prowadzi do kwasicy ketonowej. Proces pojawia się wtedy, gdy organizm nie może czerpać energii z glukozy i zaczyna spalać nagromadzoną tkankę tłuszczową. Ketony są cząsteczkami węgla, powstałymi w wyniku rozpadu komórek tłuszczowych i stanowią alternatywne dla glukozy źródło energii dla ludzkiego organizmu. Program żywieniowy doktora Atkinsa opiera się na czterech fazach. Skuteczność kuracji zależy od ścisłego przestrzegania zaleceń. W każdej z faz należy wypijać przynajmniej 2 litry wody dziennie.

Fazy diety

Faza pierwsza trwa dwa tygodnie i pozwala na pozbycie się od 5 do 7 kilogramów wagi. W tym czasie należy ograniczyć dzienne spożycie węglowodanów do absolutnego minimum, określonego na 20 gramów. Najlepiej jest jeść pięć drobnych posiłków lub ewentualnie trzy większe. Przerwy pomiędzy posiłkami nie mogą przekraczać 6 godzin. W tej fazie wolno jeść:

  • produkty białkowe (mięso wołowe, kurczaka, indyka, wieprzowinę, jaja i owoce morza),
  • tłuszcze (oliwę, masło majonez, olej roślinny),
  • niskowęglowodanowe warzywa (zielone).

Zabronione są: owoce, nabiał, orzechy, pieczywo, makarony, ziemniaki, kukurydza, zboża oraz kofeina i alkohol.

Faza druga nie jest ograniczona czasowo. Stosujemy ją do czasu, kiedy od optymalnej wagi będzie nas dzielić kilka kilogramów. Każdego tygodnia fazy wzbogacamy dietę o 5 gramów węglowodanów. Operacje powtarzamy tydzień po tygodniu aż do chwili, w której przestaniemy chudnąć. Lista dozwolonych produktów wydłuża się o pieczywo pełnoziarniste, owoce, warzywa ze skrobią (ziemniaki i kukurydza), rośliny strączkowe i biały ser. Może się zdarzyć, że pojawi się uczucie głodu. Wtedy należy odsunąć ostatnie produkty, o które wzbogacono dzienne menu.

Faza trzecia jest podobna do poprzedniej z tą różnicą, że tygodniowo wzbogacamy posiłki o 10 gramów węglowodanów aż do chwili, w której przestaniemy gubić wagę. Przeciętny kuracjusz traci na wadze w tej fazie około pół kilograma w ciągu tygodnia. Jeżeli pojawi się uczucie głodu lub zaczniemy przybierać na wadze, to należy wyeliminować z pożywienia ostatnio wprowadzone produkty.

Faza czwarta polega na stałym utrzymaniu osiągniętej wagi. Dzienna podaż węglowodanów nie powinna przekraczać 100 gramów. W przypadku wzrostu wagi powyżej 2 kilogramów, zmniejszamy liczbę produktów zawierających węglowodany.

Zalety i wady

Podstawową zaletą diety jest jej skuteczność. Każda z osób, które ściśle stosują się do zaleceń, chudnie. Brak uciążliwego głodu nie skłania do przerwania kuracji. Długa lista produktów sprawia, że można przygotowywać wiele naprawdę smacznych posiłków. Odchudzającym się osobom nie grozi więc znudzenie się pokarmami. Niestety gubienie kilogramów bez wyrzeczeń ma również swoje negatywne konsekwencje.

Wielu lekarzy ostrzega, że plan żywieniowy Atkinsa niesie ze sobą ryzyko powikłań w postaci miażdżycy, osteoporozy, zaburzeń pracy serca oraz chorób nerek. Kwasica ketonowa stanowi duże obciążenie dla wątroby. Skutki mogą okazać się nawet tragiczne. W najlepszym przypadku trzeba spodziewać się wzdęć i nieprzyjemnego oddechu. Dieta Atkinsa nie zapewnia również skutecznej ochrony przed pojawianiem się efektu jo-jo. Biorąc pod uwagę różne uwarunkowania, warto skonsultować pomysł stosowania tej diety ze specjalistą.